سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

87

المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى)

راجع است . قوله : عدم اعتبار غيره : يعنى غير شباهت به حرف . قوله : و سبقه الى ذلك ابو الفتح و غيره : ضمير منصوبى در « سبقه » به مصنّف راجع بوده و مشار اليه « ذلك » عدم اعتبار شباهت به غير حرف مىباشد و ضمير در « غيره » به ابو الفتح برمىگردد . قوله : و ان قيل انّه لا سلف له : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و در « له » به مصنّف عود مىكند . قوله : فى ذلك : مشار اليه « ذلك » عدم اعتبار شباهت به غير حرف مىباشد . متن : « 16 » كالشّبه الوضعي فى اسمى جئتنا * و المعنوى في متى و في هنا تجزيه و تركيب كالشّبه : جارّ و مجرور ، متعلّق به استقرّ ، خبر است براى مبتداء محذوف و تقدير كلام ذلك يكون كالشّبه . . . . الوضعى : صفت است براى « الشّبه » . فى اسمى : جارّ و مجرور ، متعلّق به « استقرّ » ، صفت براى الشّبه الوضعى ، مضاف . جئتنا : مضاف اليه براى « اسمى » . المعنوى : معطوف است به « الوضعى » . فى متى : جارّ و مجرور ، متعلّق به استقرّ ، صفت است براى « المعنوى » . و فى هنا : معطوف است به « متى » . ترجمه : شباهت مدنى مانند شباهت وضعى كه در دو اسم « جئتنا » بوده و نيز همچون شباهت معنوى كه در « متى » و « هنا » مىباشد .